● از چسب به جای سریشوم استفاده نکنید

معمولا” آلات موسیقی ای که شامل سیم و دسته هستند، پس از مدت زمانی باید رگلاژ دسته شوند چراکه مقداری جاخوردگی در دسته ساز بوجود می آید. در سالهای اخیر که چسب چوب و دیگر انواع چسبهای صنعتی به بازار آمده، عده ای مبادرت به استفاده از این نوع چسبها می کنند که متاسفانه ساز تولید شده آنان جنبه یکبار مصرف پیدا می کند چون در آینده دور (مثلا ۷۰ یا ۸۰ سال دیگر) پس از هرگونه جاخوردگی، پیچ خوردگی، شکستگی بر اثر حوادث و ضربه، دیگر ساز را نمی توان ترمیم اصولی کرد، چون اصولا” این چسبها باز نمی شوند.

در صورتیکه سازگران قدیم که از چسب گرم سریشم استفاده میکردند به ساز اجازه میدادند تا بتواند قابل تعمیر باشد… امروز هم اگر کمی بوی بد سریشم را تحمل کنیم و قدری حوصله و صرف وقت را چاشنی این فن والا و ذیقیمت کنیم، محصولی بهتر و اصولی تر بدست میاید که رضایت نسلهای بعد را نیز به همراه خواهد داشت.

● پیش از جاگذاری میخ های بیخ دسته، محل را سوراخ کنید
بر اثر کوبیدن میخ های بیخ دسته تار، پس از گذشت زمان ترکهایی (آن هم در محل خطرناکی مثل بیخ دسته!) ظاهر میشود که برای اجتناب از این خسارت میتوان قبل از کوبیدن هر میخ، با مته هم شماره میخ، سوراخی ایجاد کرد و پس از آن میخ را در سوراخ ایجاد شده با فشاری بسیار کمتر فقط “جا زد” نه آنکه با چکش کوبید.

● مشکلات نوازندگان چپ دست
همیشه نوازندگان و هنرآموزان چپ دست تار و سه تار با مشکلاتی روبرو هستند؛ یا ساز را همچون دیگران بدست میگیرند که در این صورت نمیتوانند همچون یک راست دست ساز بزنند و پیشرفت کنند و یا ساز را چپ دست می کنند که در این صورت به چند مشکل دیگر بر می خورند:
اول اینکه همیشه باید ساز خود را به کلاس بیاورند و ببرند. دوم اینکه، اگر جایی سازی ببینند نمی توانند آنرا بیازمایند، دیگران هم در مورد ساز ایشان همین مشکل را دارند. سوم اینکه، ساز انتخابی و خریداری شده آنان ممکن است پس از چپ دست کردن افت شدیدی کند، چراکه سیمهای بالا و پائین جابجا شده است که متاسفانه در این سه مورد تقریبا” چاره ای جز تحمل نیست! ولی در مورد چهارم، هنگامیکه بخواهیم سازی را اصطلاحا” چپ دست کنیم، ناچار باید یک ناو در جهت معکوس با ناو موجود روی دسته ایجاد کنیم.

این عمل که قدری کارگاهی است و نیز موجب مراجعات بعدی میشود و ضمنا پس از نتیجه کار شکل و ظاهری یکسان و قرینه با ناو قبلی حاصل نمیشود، مشکل ایجاد میکند. پیشنهاد اینکه به سادگی کلیه سازها را از ابتدا با دو ناو بسازیم، یعنی هرکدام در یک طرف دسته تار یا سه تار وسپس ساز را به اصطلاح رنگ و لاک کنیم.

● شیارهای خرک را تا حد امکان زیاد کنید
بر روی خرک بعضی سازهای جدید فقط به تعداد سیم های آن ساز شیار وجود دارد که پیشنهاد می شود بر روی تاج خرک تا جایی که میسر است شیار بیندازیم، چراکه بعضی کوکهای قدیمی را باید با تغییر محل سیم همراه کنیم؛ ضمن آنکه بدین ترتیب هر نوازنده میتواند به سلیقه خود جای سیمها را تغییر دهد.

The post نکاتی برای سازندگان تار و سه تار appeared first on فروشگاه اینترنتی آدیو نوین.

معروفترین ویولون سازهای دنیا

استرادیواری و گوارنری معروفترین ویولون سازهای دنیا

آنتونیو استرادیواری (1644-1737) و جوزپه گوارنری دل جزو (1698-1744) معروفترین ویولون سازان دنیا هستند. این دو ویولون ساز که در شهر کوچک کرمونا در شمال ایتالیا زندگی می کردند، میراث بی همتایی را از خود به جای گذاشته اند. اگرچه ویولون سازی به کوشش استرادیواری و گوارنری به اوج خود رسید، اما داستان ویولون از سالها قبل تر در شهر کرمونا آغاز شده بود. آندرا آماتی (Andrea Amati) حدودا 1507 – 1577 اولین ویولون سازی است که نامش ثبت شده است و حتی احتمال دارد که مخترع ویولون نیز باشد.

پسران او به نام آنتونیو (Antonio) و جیرولامو (Girolamo) که معمولا با عنوان برادران آماتی از آن ها یاد می شود پس از مرگ پدرشان اداره کارگاه او را به عهده گرفتند. نیکولو (Nicolo)، پسر جیرولامو و معروف ترین عضو خانواده آماتی که در سال 1596 به دنیا آمد، اداره تجارت خانوادگیشان را در از سال 1630 به بعد به عهده گرفت.

موسیقیدان ها و خبرگان موسیقی ساخت عالی و سونوریته بی نظیر ویولون های آماتی را قرن ها مورد تحسین قرار داده اند. در واقع در قرن 17، نام آماتی با ویولون خوب مترادف بود.

اگرچه نیکولو آماتی در ساخت ویولون نقش مهمی داشت، اما تأثیرگذاری او در شکوفایی و تکامل نهایی ویولون به عنوان یک استاد و الهام بخش بسیار حائز اهمیت است. از آنجایی که او شاگردان زیادی را آموزش داده بود و پیروان زیادی داشت تقریبا تمام ویولون های قرن 17 یا تحت نظارت مستقیم نیکولو یا با تقلید از ویولون های او ساخته شده اند. استرادیواری و گوارنری هر دو از بازماندگان سنت ویولون سازی آماتی در کرمونا به شمار می روند.

آنتونیو استرادیواری (Antonio Stradivari)
اولین ویولونی که برچسب نام استرادیواری را دارد در سال 1666 ساخته شده است که استرادیواری بر روی برچسب آن بیان می کند که شاگرد نیکولو آماتی است. به جز این برچسب (که بر روی هیچ کدام از سازهای بعدی او استفاده نشده) مدرک دیگری مبتنی بر رابطه خاصی بین استرادیواری و نیکولو آماتی موجود نیست.

استرادیواری در مرحله اول حرفه ویولون سازی خود از سال 1666 تا 1680 به سبک نیکولو آماتی کار می کرد. در این مدت استرادیواری ویولون های کمی ساخته است که گمان می رود یا به حرفه دیگری نیز مشغول بوده یا درگیرساختن سازهایی غیر از ویولون بوده است. برخلاف تعداد کم ویولون هایی که در این دوره از حرفه او ساخته شده است، ویولون «هلیر» (Hellier) که در سال 1679 ساخته شد، نشان می دهد که استرادیواری نه تنها یک صنعت گر استثنایی بوده بلکه مهارت های طراحی او نیز از تمام ویولون سازهای زمان خودش بهتر بوده است.

با آغاز دهه 80 قرن هفدهم ویولون های استرادیواری از لحاظ ظاهری و صوتی قوی تر شدند. استرادیواری در حالیکه از همان سبک اساسی ویولون سازی نیکولو آماتی بهره می گرفت، به مدل ویولون سازی شخصی خودش نیز دست یافت که نمونه آن را در ویولون «آوئر» (Auer) ساخت سال 1690 می توان دید. پس از 1690، استرادیواری مرحله جدیدی را آغاز کرد و قالب کشیده تری را برای بدنه ویولون به کار گرفت که تا آخر قرن هفده از آن استفاده می کرد.

هرچند آماتی و استرادیواری، در مرحله اول حرفه اش، برای سازها از ورنی طلایی رنگی گرم با سایه های مختلف استفاده می کردند اما در این زمان (آغاز قرن هجدهم) بود که استرادیواری به ورنی نارنجی متمایل به قرمز روی آورد که به استاندارد سازهایش تبدیل شد. با آغاز قرن هجدهم، استرادیواری به دوران طلایی حرفه اش رسید که تا دهه بیست این قرن ادامه داشت.

در این دوران استرادیواری با انحناهای پهن و مسطح و چهارگوش تر کردن قوس میانی به قالب ها و مدل های بی همتایی دست یافت که به استانداردی برای ویولون سازان آینده تبدیل شدند. استرادیواری در این دوران همیشه از چوب بهترین چنارها و ورنی نارنجی متمایل به قهوه ای با کیفیت غیر قابل مقایسه ای استفاده می کرد.

پسرهای استرادیواری، فرانچسکو * (1671-1743) و اُموبونو ** (1679-1742) از سال 1700 در کارگاه پدرشان کار می کردند و در ساخت ماهرانه ویولون ها، ویولاها و ویولونسل های استاد مشارکت داشتند. اگرچه می توان ردپای پسران استرادیواری را بر روی بعضی از ویولون های ساخت پدرشان در دوره طلایی حرفه اش دید اما به نظر می رسد که آن ها بیشتر در مراحل اولیه ساخت ویولون درگیر بودند و به امور کارگاه رسیدگی می کردند.

در اواخر دهه بیست و اوایل دهه سی قرن هجده، همکاری پسران آنتونیو در ساخت ویولون ها بیشتر مشخص است و حتی تعدادی از ویولون ها نیز (مانند Rawlings) برچسب های مخصوصی داشتند که نشان می داد که توسط افراد دیگری و با نظارت آنتونیو ساخته شده اند. آنتونیو تا قبل از مرگش در سال 1737 به ساخت ویولون های برجسته مشغول بود. هرچند آخرین ویولون های او ریزه کاری های ویولون های قبلی را ندارند اما از لحاظ هر استانداری، سازهای قابل توجهی اند. بسیاری از تکنوازان، آخرین ویولون های استرادیواری را به خاطر صدای اصیل و قدرتمندشان ترجیح می دهند.

جوزپه گوارنری دل جزو
خاندان گوارنری با آندرا گوارنری (Andrea Guarneri) حدودا 1624-1698 آغاز می شود که فعالیتش را به عنوان کارآموز درکارگاه آماتی در دهه 40 قرن هفده شروع کرد و در دهه بعد آنجا را ترک کرد تا کسب و کار مستقل خودش را راه اندازی کند. پسر بزرگ آندرا، پی یترو *** (1655-1720) به مانتوآ (Mantua) نقل مکان کرد که باعث شد مسئولیت کارگاه پدرش به گردن برادر کوچک تر یعنی جوزپه (1666-1740) بیفتد.

در واقع پسر جوزپه، بارتولومیو جوزپه گوارنری **** (1698-1744) بود که جوزف گوارنریوس دل جزو (Joseph Guarnerius del Gesu) لقب داده شد و بزرگترین فرد خانواده اش شد.

در آن زمان کارآموزی در کارگاه ها از یازده سالگی آغاز می شد، در نتیجه این طور به نظر می رسد که جوزپه گوارنری جوان، از دهه دوم قرن هجدهم به طور مداوم در حال آموختن کسب و کار خانوادگیشان بود اگرچه سازهای ساخت این دوره همه به نام گوارنری پدر برچسب خورده اند. در دهه 20 قرن هجده، نوعی ساز در کارگاه گوارنری ساخته می شود که هم از لحاظ صدا و هم از لحاظ ظاهری بسیار پیشرفته تر ار سازهای قبلی است. در واقع در این زمان است که گوارنری دل جزو گاهی به صورت نسبی و گاهی به صورت کامل در ساخت ویولون ها مشارکت دارد.

از حدود 1731 گوارنری دل جزو کارگاه خود را راه اندازی کرد و ویولون هایش را با نام خودش برچسب زد. در این زمان بود که گوارنری دل جزو مدل زیبا و قابل تشخیص خودش که آلتر ناتیوی اصیل و قابل مقایسه با مدل های آنتونیو استرادیواری است را تکمیل کرد. ویولون های ساخته شده در این بازه بسیار زیبا هستند.

در اواخر دهه 30 قرن هجده، ویولون ها زمخت تر شده و ریزه کاری هایشان کمی ناظریف تر است. گوارنری در دهه 40، آخرین دوره کاریش، راهی را که آغاز کرده بود را تا نهایت پیشرفت. او در آخرین سال های زندگیش سازهایی ساخت که از لحاظ اصالت و اجرا، چه از نظر صدا و چه از نظر ظاهری، هیچ رقیبی ندارند.

در واقع کمتر از 25 ویولون از مرحله آغازی کار گوارنری دل جزو موجود هستند. از سال 1731 تا پایان زندگی او در سال 1744 تقریبا 110 ساز به جا مانده اند که روی هم رفته 135 ساز از او در دست است (که همگی ویولون هستند به جز یکی که ویولونسل است). درحالیکه 650 ساز از سازهای استرادیواری باقی مانده اند که تقریبا همگی ویولون هستند، اما در بین آنها 50 ویولنسل، دوازده ویولا، سه گیتار و چند نوع ساز دیگر دیده می شود. استرادیواری تقریبا دو برابر گوارنری دل جزو عمر کرد.

در واقع تمام کسانی که بین 1550 و 1750 در مدرسه کرمونا به آموختن ساختن ساز پرداختند، سازهایی با ویژگی های فوق العاده ای ساختند. در این مدرسه سیستم طراحی، ساخت و ورنی زدنی به کار گرفته می شد که از یک نسل به نسل دیگر منتقل شده بود که نه تنها اساسا از روش های به کار گرفته شده در مؤسسه ها و مدارس دیگر بهتر بود بلکه ضامن موفقیت سازهای ساخته شده نیز بود. بسیاری از کارشناسان معتقدند که ورنی تأثیر زیادی بر صدای یک ساز دارد.

فرمول ورنی که در این دوره مهم ویولون سازی در کرمونا استفاده می شد، در اواسط قرن هجدهم از بین رفت و برخلاف ادعاهایی مبنی بر دستیابی به آن، این فرمول هیچگاه به طور کامل و به شکل کرمونایی آن به دست نیامد.

هرچند استرادیواری و گوارنری دل جزو تنها ویولون سازان عصر خود نبودند که به این فرمول دسترسی داشتند، اما این دو نفر بودند که با توانایی و مدل برتر خود توانستند از حد هم عصرانشان فراتر رفته و بازدهی، حجم و کیفیت صدایی را با سازهایشان تولید کنند که اجراهای موسیقایی چندین دهه بعد را نیز تأمین کنند. قطعا استرادیواری و گوارنری دل جزو حاصل سنتی دیرین بودند اما در عین حال هر کدام نیز نبوغ خاص خود را داشتند که باعث می شد ویولون هایش را به آثار هنری و شاهکارهایی تبدیل شوند که جزء لاینفک بهترین اجراهای موسیقایی غربی شمرده شوند.

The post معروفترین ویولون سازهای دنیا appeared first on فروشگاه اینترنتی آدیو نوین.

معرفی نرم افزار ریزن

ریزن یک نرم‌افزار ساخت موسیقی و صدابرداری است که توسط کمپانی سوئدی پروپلرهد (propellerhead) بوجود آمد.

در حال حاضر آخرین نسخه این نرم‌افزار نسخه ۷ می‌باشد.

این نرم‌افزار دارای ۳ پنجره رک، سکانسر و میکسر و داری انواع سینتی سایزرها، سمپلرها، ماشین‌های درام، افکت‌های مختلف و… برای ساخت آهنگ ، صدابرداری و تولید موسیقی می باشد.

محیط رک در واقع همان رک سخت افزاری هست که در استدیوهای صدا برداری و ساخت موسیقی دیده می‌شود که در آنها تعدادی سینتی سایزر یا پروسسورهای دیگر برای موسیقی استفاده می‌شود و به عنوان یک قفسه که روی آن تمامی دیوایس‌های نصب میشن هست که در ریزن به صورت نرم‌افزاری این محیط ساخته شده. محیط سکانسر که در آن امکان ویرایش نت‌های موسیقی و همچین صداهای ضبط شده موجود است. و میکسر که در نسخه ۶ ریزن وارد این نرم‌افزار شد که یک میکسر SSL هست که مشابه با میکسر SSL 9000k می‌باشد.

نمایی از نرم افزار ریزن

نگاهی کلی

با نگاهی به ریزن از سال ۲۰۰۰ میلادی که این نرم‌افزار تولید شده تا به امروز متوجه تغییرات و پیشرفت های بسیاری در این نرم‌افزار می شویم در واقع این نرم‌افزار از یک استدیوی رک مجازی (virtual studio rack) که فقط برای ساخت موسیقی و آهنگسازی از آن استفاده می شد در نسخه ششم خود با ادغام نرم‌افزار رکورد در آن جزء دستهٔ Multitrack/Sequencer ها نیز به حساب آمد و در نهایت به یکی از DAW های معروف تبدیل شد.

ریزن ۱

نسخه یکم این نرم‌افزار در نوامبر سال ۲۰۰۰ میلادی منتشر شد و دارای ابزارهای NN-19 Digital Sampler و Subtractor Analog Synthesizer و Dr.Rex Loop Player و Redrum Drum Computer و Mixer 14:2 و Matrix Pattern Sequencer و Rebirth Input Machine و همچنین دارای افکت های RV7 Digital Reverb و DDL1 Digital Delay Line و D11 Foldback Distortion و ECF42 Envelope Controlled Filter و CF101 Chorus/Flanger و PH90 Phaser و COMP01 Compressor و PEQ2 two-band Parametric EQ بود.

ریزن ۲

نسخه دوم ریزن در اواخر سال ۲۰۰۲ میلادی منتشر شد و یک سمپلر به نام NN-XT Advanced Sampler و یک سینتی سایزر به نام Malström Graintable Synthesizer به آن اضافه شد.

ریزن ۲٫۵

نسخه ۲٫۵ این نرم‌افزار در سال ۲۰۰۳ میلادی منتشر شد و در این نسخه وکودر BV512 Digital Vocoder ، ابزار ریورب RV7000 Advanced Reverb و یک دیسترت کننده صدا به نام Scream 4 Distortion به همراه ابزارهای UN-16 Unison و Spider Audio & CV Merger & Splitter به ریزن اضافه شدند.

ریزن ۳

ریزن ۳ در سال ۲۰۰۵ میلادی منتشر شد و ابزارهای کامبینیتور (Combinator) و میکسر کوچک Line Mixer 6:2 به همراه ابزارهای میکس و مسترینگ MClass ریزن که شامل اکولایزر MClass ، استریو ایمیجر MClass ، کمپرسور MClass و ماکسیمایزر MClass بود به ریزن اضافه شدند.

ریزن ۴

ریزن ۴ در ۲۶ سپتامبر سال ۲۰۰۷ میلادی منتشر شد و یک سینتی سایزر قدرتمند دیگر به نام Thor Polysoinc Synthesizer و همچنین ابزار RPG8 Monophonic Arpeggiator و یک Groove Mixer به نام ReGroover به ریزن افزوده شد.

ریزن ۵

ریزن ۵ در ۲۵ اوت ۲۰۱۰ میلادی منتشر شد و ماشین درام جدیدی به نام Kong Drum Designer به آن افزوده شد و همچنین ابزار Dr.Rex Loop Player پیشرفته تر شد و امکاناتی به آن اضافه شد و به نام جدید Dr.Octorex Loop Player وارد ریزن ۵ شد. در ضمن قابلیت ضبط سمپل های صوتی (Live Sampling) و بلوک بندی برای قسمت های مختلف آهنگ که به Blocks معروف هست همچنین قابلیت استفاده از کیبود کامپیوتر و موس نیز به عنوان میدی کیبورد کنترلر و تحلیل گر (آنالیزر) بلندی صدا (Level) با نام Big Meter نیز در این نسخه به ریزن افزوده شد.

ریزن ۶

ریزن ۶ در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۱ میلادی منتشر شد و در آن نرم‌افزار رکورد و ریزن با هم ادغام شدند و امکانات نرم‌افزار رکورد که شامل میکسر SSL 9000k ، قابلیت ضبط صدا ، ID-8 Instrument Device و Line 6 Guitar and Bass Amp و Neptune Pitch Adjuster بود وارد ریزن شد.

همچنین سه ابزار Alligator Triple Filtered Gate ، The Echo و Pulveriser Demolition به ریزن ۶ افزوده شد.

ریزن ۶٫۵

در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲ میلادی منتشر شد بالاخره قابلیت پشتیبانی از پلاگین ها دیگر موسیقی به آن افزوده شد این پلاگین ها با نام Rack Extensions با نام مخفف آر ای (Re) شناخته میشوند (مثل: VST , VSTi , RTAS و AU ) که این فناوری توسط خوده شرکت پروپلرهد عرضه شد و مخصوص ریزن می باشد و به دیگر سازندگان ابزارهای نرم‌افزاری موسیقی اجازه میدهد تا ابزار خودشان را برای ریزن بسازند و به رک (قفسه) این نرم‌افزار اضافه کنند.

ریزن ۷

در ۳۰ آوریل ۲۰۱۳ میلادی نسخه 7 این نرم‌افزار منتشر شد و ابزار جدیدی همچون External MIDI Instrument و Audiomatic به قفسه این نرم‌افزار افزوده شد و اکولایزر میکسر آن به آنالیزر گرافیکی (Spectrum) مجهز شد. همچنین امکانات تکه تکه کردن فایلهای صوتی به فرمت Rex نیز میسر شد و در واقع امکانات نرم‌افزار ریسایکل همین شرکت به ریزن اضافه شد در ضمن امکان میکس گروهی کانال های میکسر در ریزن مهیا شد. همچنین در این نسخه بانک فایل های صوتی نرم‌افزار بروز شد.

امکانات و ابزار

اینسترومنت ها

• سینتی سایزر آنالوگ ساب تراکتور (Subtractor Analogue Synthesizer)
• سینتی سایزر مالستروم (Malström Graintable Synthesizer)
• سینتی سایزر پلی سونیک تور (Thor Polysonic Synthesizer)
• اینسترومنت ای دی ۸ (ID8 Instrument)
• سینتی سایزر صدا و پیچ کننده نپ تیون (Neptune Pitch Adjuster and Voice Synth)

سمپلرها

• سمپلر پیشرفته ان ان-ایکس تی (NN-XT Advanced Sampler)
• سمپلر ان ان-۱۹ (NN-19 Sampler)
• تدوینگر نمونه برداری (سمپلینگ) زنده صدا (Live Sampling Editor)

درام و لوپ

• ریدرام (Redrum Drum Computer)
• کونگ (Kong Drum Designer)
• دکتر اوکتو رکس (Dr. Octo Rex Loop Player)

دیوایس های کنترل کننده

• اسپایدر (Spider Mergers/Splitters)
• ماتریکس (Matrix Pattern Sequencer)
• کامبینیتور (Combinator)
• آر پی جی-۸ (RPG-8 Arpeggiator)

داینامیک/اکولایز

• MClass Mastering Suite
• Master Bus Compressor
• BV512 Vocoder
• Modeled Channel EQ/Dynamics

افکت ها

• ریورب پیشرفته آر وی ۷۰۰۰ (RV7000 Advanced Reverb)
• اسکریم ۴ (Scream 4 Distortion)
• آمپهای گیتار و بیس لاین 6 (Line 6 Guitar/Bass Amps)
• اکو (The Echo)
• الیگی تور (Alligator Triple Filtered Gate)
• پال ورایزر (Pulveriser Demolition Unit)

دیگر افکت ها

• COMP-01 Compressor/Limiter
• PEQ-2 Two Band Parametric EQ
• RV-7 Digital Reverb
• DDL-1 Digital Delay
• CF-101 Chorus/Flanger
• D-11 Foldback Distortion
• ECF-42 Envelope Controlled Filter
• PH-90 Phaser
• UN-16 Unison

میکسر

• Gain
• Equalizer
• Send Effects
• Insert Effects
• Master Compressor
• Master Compressor w/ Sidechain Input
• Compressor
• Gate
• Lo-pass/Hi-pass filter

نمایی از نرم افزار ریزن

The post معرفی نرم افزار ریزن appeared first on فروشگاه اینترنتی آدیو نوین.

ناخن و نفش آن در گیتار

امروزه تقریبا همه ی نوازندگان گیتار کلاسیک و فلامنکو و حتی خیلی از نوازندگان پاپ در نوازندگی از ناخن استفاده می کنند و این نشان دهنده ی اهمیت ناخن در نوازندگی گیتار است.

ناخن یک نوازنده در جنس صدا، اجرای تکنیک ها و سرعت نوازندگی نقش بسیار مهمی دارد اما متاسفانه بسیاری از هنرجویان به این مساله ی مهم توجه نکرده و در مراقبت و شکل دهی ناخن های خود سهل انگاری می کنند.

به طور کلی سه فاکتور در مورد ناخن نقش مهمی دارند که عبارتند از :

۱- جنس ناخن :

این مورد هم به موارد ژنتیکی و ارثی و هم به تغذیه ربط دارد. بعضی از افراد به طور مادر زاد ناخن هایی نرم، شکننده و با رشد آهسته دارند که برای نوازندگی آن ها را به دردسر می اندازد. استفاده از مواد مخصوص استحکام و رشد ناخن و تغذیه مناسب می تواند مشکل این افراد را تا حد قابل قبولی بهبود بخشد.

گاه در بعضی از نوازندگان به علت تغذیه نامناسب و کمبود ویتامین ناخن ها شکننده و نرم می شوند. خوردن مواد پروتئینی و کلسیم دار همچون غذاهای دریایی، شیر و لبنیات و تخم مرغ باید در رژیم غذایی این افراد قرار بگیرد حذف موارد بالا از رژیم غذایی قطعا برروی جنس و رشد ناخن تاثیر نامطلوب می گذارد. مصرف قرص های روی و کلسیم نیز برای تقویت ناخن ها مفید است.

۲- اندازه ی ناخن :

ناخن باید از گوشت نوک انگشتان جلوتر باشد . حداقل ۲ و حداکثر ۴ میلیمتر. ناخن های بلندتر صدایی قوی تر و درخشان تر ایجاد می کنند و برای تکنیکی همچون آرپژ مناسبند اما در عوض سرعت نوازندگی را کاهش داده ، ممکن است به سیم های اشتباهی برخورد کنند و صداهایی نامطلوب در برخورد با سیم تولید می کنند.

ناخن های کوتاه تر صدایی نرم و تیره تولید کرده و برای افزایش سرعت نوازندگی و اجرای برخی تکنیک ها همچون ترمولو و گام های سریع مناسب ترند.

معمولا نوازندگان فلامنکو ناخن های بلندتر و نوازنگان کلاسیک ناخن های کوتاه تر را ترجیح می دهند.

برای نوازندگانی که انگشت گوشتی دارند، ناخن های بلند و آن هایی که انگشت استخوانی دارند ناخن های کوتاه مناسب تر است.

۳- شکل ناخن :

نوازندگان با توجه به سلیقه و نیازشان به ناخن های خود شکل می دهند . هرکدام از این اشکال ویژگی های خاص خود را دارد که در اینجا به رایج ترین شکل های ناخن و ویژگی های هر کدام نگاهی می اندازیم :

 شکل کمانی :

این حالت متداولترین فرم در بین نوازندگان است که در آن ناخن به شکل یک کمان یا قوس بدون هیچ زاویه یا گوشه ای شکل داده می شود.

این نوع ناخن صدایی متعادل ، نه خیلی درخشان و نه تیره تولید می کند و نوازندگی با آن آسان است.

 شکل شیب دار :

در این حالت ناخن یک شیب قابل توجه اغلب به سمت چپ و گاه به سمت راست دارد.

این نوع ناخن بعد از شکل کمانی متداولترین است که باعث به حداقل رساندن مقاومت سیم دربرابر ناخن و افزایش سرعت نوازندگی شده و صدایی گرم و لطیف تولید می کند.

 شکل مسطح :

در این حالت ناخن با کمترین قوس ممکن شکلی تقریبا مسطح را به خود می گیرد. در این حالت ناخن از دو شکل بالایی باید کوتاه تر باشد. این نوع ناخن به راحتی برروی سیم حرکت کرده و صدایی بسیارگرم و لطیف ایجاد می کند.

 شکل مخروطی :

این حالت از تمام شکل های بالا کم تر رایج است چون به راحتی برروی سیم ها حرکت نمی کند و در برخورد با سیم ها گیر می کند در نتیجه سرعت نوازندگی را پایین می آورد. اما بعضی از نوازندگان این نوع ناخن را به دلیل استحکام بالا و ایجاد صدای بسیار درخشان می پسندند.

برای کوتاه کردن و شکل دادن ناخن می توانید از سوهان های فلزی استفاده کنید اما در پایان کار حتما به وسیله ی یک سمباده ی نرم ناخن ها را پالیش داده و ظرافت کاری های لازم را انجام دهید.

توجه کنید که ناخن انگشت شست باید اندکی بزرگتر از سایر ناخن هاباشد.

 نکته :

برای رسیدن به شکل و اندازه ی دلخواه ناخن باید به شکل تجربی عمل کنید یعنی ناخن خود را در اشکال و اندازه های مختلف برروی گیتار امتحان کرده تا به بهترین حالت دلخواه دست یابید. گاه ممکن است چندین سال طول بکشد تا یک نوازنده به شکل دلخواه ناخن دست یابد.

در اینجا باز تاکید می کنیم که ناخن ها در سوناریته، اجرای تکنیک ها و راحتی نوازنگی نقش بسیار مهمی دارند پس به آن ها اهمیت دهید.

The post ناخن و نفش آن در گیتار appeared first on فروشگاه اینترنتی آدیو نوین.